COTSWOLDS 2-5 Juni 2011
Donderdag 2 Juni 2011 6u00: Het professionele team, organisator Albert en reisleidster Jenny pikken samen met Robert en Aline de “Gentse kant” van de SCV-bemanning (Etienne/ Jenny, Lucien/Mauricette, Dirk/Martine, Noel/Colettte, Paul/Yvette, Jo/Françoise en Rita) op. Als aan “’t zeetje” Wilfried en Christiane de bus opstappen is de groep volledig en kan chauffeur Bob een beetje later, met gerust gemoed, de P&O boot binnen rijden.
Na een vlekkeloze overtocht wordt richting Oxford gereden.
Na de Kelten, de Romeinen, de Saksen, de Vikings, Willem de Veroveraar is SCV-OV klaar om onder leiding van Jenny en Albert de Cotswolds te veroveren.
Eerste stopplaats is de Christ Church in Oxford.
Jenny, die voor de pré-visit op 25.05.2011, de hulp van Michelle Obama had ingeroepen, geeft ons een uitgebreide rondleiding in het prachtige Oxford gebouwen-complex.
We kijken vol verwondering naar de in zwarte-jassen-uniform-gestoken studenten en bij sommige SCV-mannen gaat de verwondering zelfs over in bewondering (van de vrouwelijke studenten).
Gans onder de indruk zijn we als Robert na een selectie interview met een prof van het admission team van Oxford slaagt in de uitermate strenge admission test (na een blijkbaar eerder mislukte poging van Rita).
We beloven Aline alle hulp en bijstand mocht Robert zijn Oxford-plannen ten uitvoer brengen.
Er is een grote gelijkenis tussen SCV en de Oxford University, nl. de belangrijkheid van “Dining & Wining”! Getuige hiervan de grote prachtige eetzaal, waarvan de bouw startte in 1525 en die nog steeds 3 maal daags gebruikt wordt.
Het viel ons onmiddellijk op dat de podiumtafel gedekt was met 3 wijnglazen en grote borden en de lange reftertafels met één waterglas en kleine bordjes.
Unaniem wordt besloten de éminence grise van de groep, Lucien, samen met Mauricette een “podium-plaats” te geven en student Robert en andere SCV-ers een gewone “refter-plaats”.
Oriëntatie is bij sommige SCV-vrouwen een onderontwikkelde competentie en Rita vindt de groep niet terug (’t zal niet de eerste keer zijn)… maar wel de bus, na (onbewust) de thuishulp van voorzitter Ghislain ingeroepen te hebben.
Na wat SCV-advies door Albert aan de dames van de receptie van het Thistle hotel, Cheltenham, kunnen we onze kamers betrekken en genieten van een lekker typisch Engels avondmaal.
Vrijdag 2 Juni 2011
Uiteraard hebben de bewoners van Buckingham Palace de verjaardag van Etienne niet vergeten! Noël heeft de eer en het genoegen Elizabeth’s kaartje met haar en onze beste verjaardagwensen aan Etienne te overhandigen.
Onze eerste stopplaats is Tewkesbury waar Jenny ons door het middeleeuws stadje gidst.
We bezoeken de kathedraal en kijken bewonderend naar de ijverige dames die hun wekelijkse 19 bloemstukken aan het schikken zijn. Van de gekende planten-bloemen-experte Françoise krijgen we de nodige “groene uitleg”.
Vandaar gaat het naar Stratford-upon-avon waar William (Shakespeare) en zijn echtgenote Anne (Hathaway) begraven liggen.
Gezien het zonnige weer, beslist chauffeur Bob, om in Coventry een nieuw pompke voor de defecte airco van de bus te gaan halen.
Flexibel als de SCV’ers zijn, wordt dat onmiddellijk opgelost door wat extra shopping voor de dames en “beer-tasting” voor de mannen.
Colette slaagt er in de nodige Engelse kazen voor het thuisfront, kruiden voor de dochters en attenties voor de kleinkinderen te verzamelen.
Dank zij Martine, die Dirk tooide met een prachtige witte Borsalini hoed , loopt niemand verloren en vindt iedereen telkens de groep terug.
Chipping Campden en Broadway worden in versneld tempo “doorgereden” alvorens terug te keren naar het hotel.
Het diner begint ditmaal met een lekker aperitief in de bar, waar Etienne gans de bende op verjaardags-bubbels trakteert. Bij het dessert blaast Etienne, met echtgenote Jenny aan zijn zijde, de verjaardagskaars uit, sluit de avond af en vertrekt rustig naar zijn kamer …onwetend over de speciale band die zijn echtgenote Jenny (via Hilary) heeft met Bill Clinton!
Zaterdag 4 Juni 2011
Het tweede English breakfast achter de kiezen, vertrekken we naar de schitterende stad Gloucester.
De 900 jaar oude kathedraal en de Victoriaanse docks dragen eenieders bewondering weg.
We bezoeken Gloucester, eten een stukje en vertrekken naar Painswick waar we een bezoek brengen aan het kerkhof met de 99 taxusbomen.
Vandaar gaat de tocht naar Castle Combe, waar de opnames van de film “Doctor Doolittle” in 1966 gebeurden.
Met de hulp van Françoise slaagt Martine er ook dit jaar in een aantal “zaden” (tuinzaden!) mee te nemen voor het thuisfront, terwijl Dirk, Paul en Jo de fotoreportage voor hun rekening nemen.
Op de terugweg probeert Jo, een aantal SCV-dames, het Sudoku-spel en de aartsmoeilijke “killing Sudoku” uit te leggen. Dit gebeurt in alle stilte want de bus lijkt herschapen in een “SCV-dortoir” inclusief een paar …”snurkers”.
Terug in het hotel maken Robert en Aline ons attent op de speciale manier waarop de kleine Japanse Osaka-dames de hoteltrappen “beklimmen” (vergelijkbaar met 5-jarige kleuters die “de grote treden trachten in te nemen”).
Tijdens het “laatste avondmaal” bedankt Noël in een niet te evenaren, prachtige Gentse stijl Jenny en Albert uitvoerig voor de prachtig georganiseerde en gegidste Cotswolds reis.
Hij vertelt er bij dat, in tegenstelling tot verleden jaar, we dit jaar Jenny niet achtergelaten hebben om een “specialiteiten-zak” te gaan kopen, maar dat alle deelnemers, in navolging van William Shakespeare, een boekje met “words of friendship” voor hen gemaakt hebben.
Door Jo en Rita wordt tevens een boekenbon overhandigd aan Albert en Jenny.
In de bar wordt in besloten kring de avond afgesloten met een interessante uitleg over Chain Supply door Wilfried en UK woonervaring door Chris.
Zondag 5 Juni 2011
Na het pakken van de koffers… op weg naar Bourton-on-the-water.
We zijn daar de illustere getuigen van een lief Engels dorp dat stilletjes “wakker wordt”.
Vandaar vertrekken we naar Blenheim Palace.
We bezoeken de thuisbasis van de 11de Duke & Duchess of Marlborough en de geboorteplaats van Sir Winston Churchill , de mooie, uitgestrekte tuinen en zijn “getuige” van UK’s tweede grootste Triathlon.
Zoals de traditie het wil, komen ook ditmaal Paul en Yvette, na het laatste bezoek nipt op tijd de bus binnen gestormd. We beseffen dat het normaal is dat ze er zo bezweet en afgepeigerd uitzien als we horen dat ze deelgenomen hebben aan het “loop-gedeelte” van de thriathlon.
En dan loopt deze mooie reis stilaan ten einde.
Een woelige zee zorgt er voor dat er ditmaal geen verhitte discussies gevoerd worden want een aantal deelnemers blijken geen echte zeemansbenen te hebben.
Chris en Wilfried worden terug aan “’t zeetje” afgezet en in Gent laten Jenny, Albert, Aline en Robert de rest achter.
Jenny, Albert en collega’s : Dank U Wel! Het was prachtig!
Rita